Hallo allemaal, I am back from the USA. Wat was het een geweldige ervaring. Als eerste werd onze vlucht een dag uitgesteld. De reis begon dus teleurstellend. Toen we éénmaal aankwamen in Memphis was ik alle ellende en al het wachten meteen vergeten. We namen de taxi naar ons hotel en meteen daarna kregen we alvast een kleine rondleiding op Graceland. Het is echt heel apart als je voor het graf staat van een man die op dit moment nog groter is als toen hij leefde. Het was bijzonder mooi om ook het huis van buiten van zo dichtbij te zien. Het was wel heeeeel erg koud haha. Toen we weer in de auto stapten was ik bijna zo blauw als een Smurf haha. We zijn na Graceland nog even langs Sun Records geweest. De studio waar Elvis is begonnen. Zenuwachtig reed hij destijds langs de studio. Hij wilde heel graag een liedje opnemen voor zijn moeder of misschien wel om te horen hoe hij klonk. Op een dag verzamelde hij alle moed en stapte naar binnen. De eigenaar van de studio was niet aanwezig maar de secretaresse wel. Die heeft eigenlijk Elvis ontdekt want na lang zeuren bij Sam Phillips duurde het een jaar voordat hij werd terug gebeld en Elvis zijn kans kreeg. Toen onstond "That's allright mamma" en het succes werd mega groot. Groter dan Elvis ooit zou kunnen dromen. Als je dan op de plaats staat waar dat is gebeurd gaat er iets door je heen.
De volgende dag was iets waar ik heel erg naar toe heb geleefd. De opname in de RCA studio samen met Glenn d Hardin. De pianist van Elvis, zijn vertrouwde begeleidings groep de TCB band. Toen ik binnen stapte wisten Glenn en ik allebei niet wat we van elkaar konden verwachten. Ik wist dat hij goed was maar hij was natuurlijk een stuk ouder nu. Toen we elkaar de hand gaven was er meteen een klik. Hij was zo bescheiden en zo aardig maar vooral heel erg goed op de piano. We gingen even wat warm draaien en toen kon de opname beginnen. De eerste keer zei de producer al geweldig maar ik zocht toch nog meer het gevoel. De drie liedjes stonden er dan ook binnen de tijd die we hadden op. De producer en Glenn waren aardig van mij onder de indruk en ik geloof dat er een bepaalde magie in die studio hangt want ik geloof dat ik nog nooit zo geklonken heb als daar. Amazing voice zeiden ze. En dat is natuurlijk voor mij een groot compliment. Het is toch apart dat je met die mensen mag werken. Ook heb ik voor het eerst de echte blues live gehoord. In het café van BB King op het einde van Balestreet. Het was heel erg gezellig en ze bleven maar door spelen. Ook al houd je niet van de blues dan nog voel je het. Ik ben zelf wel een groot liefhebber dus dan moet je het toch eens horen waar het ontstaan is. We hebben de volgende dag het huis van Elvis van binnen gezien. Wat gezellig, was het eerste wat ik zei haha. Het zou zo iets zijn waar ik had kunnen wonen. Dan moet ik eerst wel iets langer door zingen haha. Nog één keer langs het graf dan maar. Het blijft bijzonder. Daarna hebben we alle musea gezien. De auto's, zijn vliegtuigen waar hij mee reisde. Wat leefde die man als een koning. We zijn 's avonds voordat ik weg ging nog één keer langs Graceland gereden om het in zijn kerst glorie te zien. Wat geweldig die verlichting. Elvis hield van kerst en liet heel Graceland versieren met lichtjes. Zo gebeurt het nu nog ieder jaar alsof er nooit iets is veranderd. Symbolisch leeft Elvis dan ook nog altijd in het hart van vele Elvis fans. Dat blijft maar groeien. En mensen die blijven graven in de muziek van Elvis zullen ook steeds weer verrast nieuwe dingen ontdekken ondanks dat hij er niet meer is. There's only one king! Ik wil Elvismatters en mijn manager Henk Roelofs erg bedanken voor deze geweldige ervaring. En Michel je was een geweldige gids. Thank you very much, to you all. Gr Bouke.
< terug
